Na aankomst op de luchthaven van Hobart worden we eerst flink besnuffeld door een groente-en-fruit-hond (soort drugshond maar dan voor..juist). We eten namelijk nog snel onze appels op voor we binnenkomen bij de bagagehal en er mag geen voedsel mee het eiland op vanuit het vasteland.
We hebben een camper voor een week, jippie! We rijden langs rare rotsformaties met leuke namen zoals de Blowhole (een gat aan de landzijde van een zeekanaal waar het water in klotst), de Tasman Arch (een heel hoge rotsbrug) en Devils Kitchen (zoals Tasman Arch maar dan ingestort) via Port Arthur (waar we geen entree betalen maar gewoon via de bosjes wat foto's maken van het historische gevangenkamp) naar Coles Bay waar de 1e nacht in onze shack doorbrengen aan het strand.
De volgende dag rijden we 1km naar de ingang van Freycinet National Park waar we gaan wandelen naar de prachtige Wineglass Bay...helaas veel bewolking dus de uitzichten waren wat minder dan gehoopt maar we volgen mooie paden, via rotsen, moerassen en stranden en zien onderweg nog wat walibi's op het strand. 1 ervan springt bijna bij Tommy op zijn gezicht nadat ze elkaar een paar keer aankijken en wachten wie er als eerst gaat oversteken. Na 5 uur klimmen en dalen komen we gelukkig weer bij de parking terecht waar er nog een walibi op ons wacht om gevoerd te worden (maar hij krijgt niks!).
We slapen nog een paar nachten bij verschillende stranden, zien de Bay of Fires met stenen die in brand lijken te staan (al komt de naam er niet van), gaan het einde van de wereld bekijken in The Edge of the World, lopen door een grote kloof, zien vele watervallen, lopen langs fraaie meren en bergtoppen, trappen nog bijna op een giftige slang, bezoeken de Cadbury chocolade fabriek, zien leuke Tasmaanse plaatsjes met o.a. de oudste stenen brug van Australie (uit 1823), rijden door de dikke rook van een van de 20 bosbranden van dat moment en bezoeken de gezellige Salamanca markt in Hobart.
Na 2000 km te hebben gereden langs ontelbare knuffelige doch dode beestjes langs de weg (echt niet normaal) vliegen we terug naar Melbourne en laten we dit aparte eiland achter.
